Polska: cukierki na sali sądowej i okrzyki o „Gestapo”.

W Sądzie Okręgowym w Warszawie odbyła się rozprawa dotycząca sprawy, w której oskarżonymi są m.in. ksiądz Michał O., związany z Fundacją Profeto, oraz dwie byłe urzędniczki Ministerstwa Sprawiedliwości – Karolina K. i Urszula D.

Według relacji z rozprawy ksiądz Michał O. odmówił składania wyjaśnień. Miał jedynie stwierdzić łamiącym się głosem, że po pobycie w areszcie zmaga się z zespołem stresu pourazowego (PTSD). Wspomniał również o problemach swoich rodziców, twierdząc, że są oni przedmiotem działań prowadzonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW).

Warto przypomnieć, że według informacji pojawiających się w przestrzeni publicznej, ojciec duchownego usłyszał zarzuty dotyczące udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, prania pieniędzy oraz wystawiania fikcyjnych faktur VAT.

Nietypowy przebieg miała także sama rozprawa. Kiedy wyjaśnienia składała Urszula D., część osób obecnych na sali zaczęła jeść cukierki, co zostało odebrane jako demonstracyjne zachowanie. Sędzia wezwała uczestników do zakończenia tej formy protestu, jednak nie przyniosło to oczekiwanego skutku.

W konsekwencji na miejsce została wezwana policja. Jedna z obecnych na sali kobiet weszła w konflikt z funkcjonariuszem i została usunięta z sali przy użyciu środków przymusu. Wówczas część uczestników zaczęła skandować:

„Gestapo, gestapo!”

To właśnie ten moment stał się jednym z najbardziej komentowanych epizodów całego posiedzenia.

Cała sytuacja wywołała dodatkowe dyskusje po przypomnieniu wydarzeń z 2006 roku, kiedy prokurator Adam Roch, określany wówczas jako podwładny Zbigniewa Ziobry, prowadził czynności procesowe wobec kobiety znajdującej się w trakcie porodu. Krytycy obecnych protestów zwracają uwagę, że w tamtej sprawie nie pojawiały się publiczne oskarżenia o „nękanie”, „gestapo” czy „tortury”.

Niezależnie od ocen politycznych i światopoglądowych, trudno przejść obojętnie obok obrazu, w którym na sali sądowej pojawiają się demonstracyjne akcje z cukierkami, interwencja policji oraz okrzyki „Gestapo, gestapo!”. To kolejny przykład wydarzenia, które bardziej przypomina polityczny spektakl niż spokojne oczekiwanie na rozstrzygnięcie sprawy przez sąd.