W.Brytania: kościelny rozłam przez kobietę?

W strukturach anglikańskich wybuchł poważny spór po ogłoszeniu kandydatury pierwszej kobiety na urząd arcybiskupa Canterbury, pełniącego funkcję duchowego zwierzchnika tej wspólnoty. Część środowisk o bardziej tradycyjnym podejściu uznała tę decyzję za odejście od dotychczasowej wykładni zasad wiary.

Zdecydowany sprzeciw wyraziła Światowa Wspólnota Anglikańska, skupiająca kościoły m.in. z Afryki i Azji. Organizacja ta odniosła się negatywnie do nominacji Sarah Mullally. Jej przewodniczący, abp Laurent Mbanda z Rwandy, oświadczył, że tradycja biblijna wymaga, aby urząd biskupa sprawowali wyłącznie mężczyźni.

Wskazał również, że Mullally publicznie popierała błogosławienie par jednopłciowych przez Kościół Anglii. W opinii tej części wspólnoty oznacza to niedotrzymanie przysięgi składanej podczas święceń biskupich oraz naruszenie fundamentów chrześcijańskiej ortodoksji.

Reakcja nie ograniczyła się do samych deklaracji. Zapowiedziano, że przedstawiciele sprzeciwiającego się nurtu nie wejdą w skład żadnej instytucji kierowanej przez arcybiskupkę. Co więcej, ogłosili, iż nie będą finansować takich struktur ani przyjmować od nich środków.

Powołano także nowy organ – Radę Prymasów, która ma wyłonić swojego przewodniczącego w formule primus inter pares (pierwszego wśród równych). To wyraźny sygnał budowania alternatywnego centrum decyzyjnego.

Kolejnym krokiem ma być spotkanie zaplanowane na marzec 2026 r. w stolicy Nigerii, gdzie uczestnicy zamierzają sformalizować powstanie nowej struktury i uroczyście ogłosić jej działalność.

Cała sytuacja pokazuje, że spór dotyczy nie tylko personalnej nominacji, lecz także szerszego pytania o kierunek, w jakim podąża współczesny anglikanizm – między utrwalonymi interpretacjami a próbą dostosowania się do zmieniającej się rzeczywistości społecznej.